um fundarstjórn.

Herra forseti. Ég viðurkenni það, og það voru margir sem hnykluðu brýnnar, að ég batt ákveðnar vonir við að margt myndi breytast með þeirri ríkisstjórn sem lýtur forystu Vinstri grænna, ekki síst þegar tvær af þremur megingreinum stjórnskipunar okkar, löggjafarvaldið og framkvæmdarvaldið, eru undir forystu Vinstrihreyfingarinnar – græns framboðs. En hvað gerist? Það breytist ekkert. Og það sem verra er, það er að versna. Vinnubrögðin, samtalið. Í rauninni eru hér mál á ferðinni sem við getum algerlega náð sátt um hvernig eru afgreidd. En það er ekki einu sinni viðleitni til að rétta út höndina.

Ég segi nú þegar við erum að fara í hlé á eftir eða í kvöld eða nótt fram að sveitarstjórnarkosningum að þá eru það líka ákveðin skilaboð út í sveitarstjórnarkosningar hvernig þessir flokkar vinna. Hvaða skilaboð er verið að senda t.d. kvennastéttunum? Af hverju er ekki þingsályktunartillaga um þjóðarsátt varðandi kjör kvennastétta afgreidd? Hvar sjáum við tillögu ríkisstjórnarinnar um að reyna að ná þverpólitískri sátt um auðlindagjald í sjávarútvegi? Það bólar ekkert á henni. Hvar sjáum við t.d. (Forseti hringir.) eitthvað á spilin varðandi uppreist æru sem sprengdi hér samfélagið á síðasta ári? Það er ekkert sem kemur frá ríkisstjórninni. Það segir mikið um þá sem eru í henni. Það mun fólkið hafa í huga fyrir sveitarstjórnarkosningarnar og þegar það gengur að kjörborðinu.