um fundarstjórn.

Virðulegur forseti. Hér hefur fjöldi þingmanna komið upp til að lýsa yfir vonbrigðum sínum með það að ríkisstjórnin skuli ekki hafa staðið við mikil fyrirheit um að efla Alþingi sérstaklega. Ég varð ekki fyrir neinum vonbrigðum með ríkisstjórnina hvað þetta varðar. Ég þekki þetta fólk. Ég vissi að það var að plata. Gerði mér alltaf grein fyrir því.

En virðulegur forseti hlýtur hins vegar að viðurkenna það með mér að það ber vott um einstaka ósvífni að boða sérstaka eflingu Alþingis en ganga svo fram með þeim hætti sem við horfum nú upp á, taka brýnustu mál stjórnarandstöðunnar í gíslingu og svo koma menn hingað upp, eins og þeir Hringbrautarbræður, hv. þingmenn Ólafur Þór Gunnarsson og Vilhjálmur Árnason, og viðurkenna það að þeir ætli bara ekkert að hleypa málinu út af því að þeir telji að kjósendur eigi ekkert að fá þetta afgreitt.

Ég verð reyndar að taka sérstaklega fram að hv. þm. Ólafur Þór Gunnarsson hefur gengið sýnu lengra og reyndar miklu, miklu lengra en hv. þm. Vilhjálmur Árnason í yfirlýsingum hvað þetta varðar og raunar (Forseti hringir.) svo tekur út yfir allan þjófabálk.