um fundarstjórn.

Forseta er stundum vandi á höndum því að það er oft kominn langur listi, mælendalisti þingmanna, sem óskar að ræða fundarstjórn forseta og ekki allir endilega það sama. Forseti bíður þá og safnar saman því sem að honum er beint og verður að vega og meta á hvaða stigi umræðunnar hann fer inn í hana og bregst við eða svarar sé einhverju að honum beint sérstaklega. Stundum beina þingmenn til forseta ýmsu sem hann sér ekki ástæðu til að svara, einfaldlega vegna þess að það er ekki í hans valdi að gera neitt með það sem þar er sagt.

Varðandi starf þingnefnda hefur forseti að sjálfsögðu almenna skyldu til að sjá til þess að þingstörf fari fram með góðri reglu í samræmi við þingsköp. Það getur átt við um störf þingnefnda, en almennt þarf mikið til að til kasta forseta komi að grípa inn í störf þingnefnda sem eðli málsins samkvæmt er mjög mikilvægt að séu sjálfstæðar í störfum sínum.

Varðandi það sem forseti sagði fyrr um trúnað þá vill hann, til að fyrirbyggja allan misskilning, segja að það er að sjálfsögðu ekki svo, og tók forseti það fram, að ekki megi ræða almennt um störf í þingnefndum, t.d. í liðnum störf þingsins eða þess vegna fundarstjórn forseta, þó að betur færi á hinu. Það sem forseti var þarna eingöngu að tala um eru þær góðu samskiptareglur, sem æskilegt er að menn hafi í huga, þegar afstaða tiltekinna þingmanna er tjáð: Það er hin einfalda grunnregla að menn greina frá sínum eigin orðum og sinni eigin afstöðu, en taka almennt ekki að sér að vera boðberar þess sem aðrir þingmenn hafa sagt eða staðið fyrir á lokuðum fundum í þingnefndum.