148. löggjafarþing — 70. fundur,  7. júní 2018.

tekjur ríkisins af sölu Arion banka.

[10:39]
Horfa

fjármála- og efnahagsráðherra (Bjarni Benediktsson) (S):

Virðulegi forseti. Þetta var dálítið undarleg ræða. Ég ætla að byrja á að segja að það er ekki við ráðherrann eða ríkisstjórnina að sakast ef Alþingi hefur ekki sinnt eftirlitshlutverkinu eins og hv. þingmaður hóf ræðu sína á. Allar upplýsingar um þetta mál hafa komið fram, og er sjálfsagt að veita þinginu, og byggja í raun og veru á samningum sem gerðir voru á sínum tíma. Ríkið hefur ekki fallið frá forkaupsréttinum. Hann er enn þá til staðar. Hann lifir en hefur hins vegar, algerlega í samræmi við samninginn eins og hann er skrifaður, verið aðlagaður til þess að greiða fyrir útboði. Það var gert ráð fyrir því í upphafi samningsins að ef til þess kæmi að menn ætluðu að leita markaðsverðs fyrir hlutabréf í Arion ætti að aðlaga þennan rétt að þeirri stöðu. Það hefur verið gert eftir ferli sem er algerlega gagnsætt og sjálfsagt að ræða og hefur reyndar verið kynnt hér í þinginu.

Þá kemur hv. þingmaður og segir: Hverju tapar ríkið á þessu? Hv. þingmaður hélt ræðu hér fyrir ekki mörgum vikum síðan þar sem hann hafði komist að þeirri niðurstöðu eftir að hafa lesið blaðagrein að bankinn væri miklu meira virði en 0,8. Nú er komin fram útboðslýsing vegna fyrirhugaðrar skráningar í tveimur löndum. Samkvæmt útboðslýsingunni gera seljendur bréfanna ekki ráð fyrir að fá 0,8. Þeir gera ráð fyrir að útboðið hefjist með verðvæntingar á bilinu 0,6–0,7. Þá virðist hv. þingmaður telja að hér sé um kjarakaup að ræða og vill væntanlega verja þá.

Ég spyr: Hversu mörgum milljörðum á að verja af skattfé til þess að kaupa bréfin á því verði eða lægra og hvað ætlar hv. þingmaður að gera við þau hlutabréf? Í hvaða tilgangi ætti ríkið að fara að beita forkaupsrétti eða eftir atvikum kauprétti? Nógu slæmt hefði verið að hafa tekið ákvörðun um að beita forkaupsrétti á 0,8 ef bréfin síðan á markaði hefðu verið til sölu (Forseti hringir.) fyrir 0,6 eða 0,7.

Áform um að kaupa þessi bréf eru mér algerlega (Forseti hringir.) óskiljanleg með öllu þegar ríkið er stærsti eigandi fjármálafyrirtækja í Evrópu þegar hlutfall af landsframleiðslu er tekið til skoðunar. (Forseti hringir.) Það er engin greiðsla fyrir neinn mismun sem er hér inni.