148. löggjafarþing — 70. fundur,  7. júní 2018.

stuðningur við borgarlínu.

[10:45]
Horfa

Sara Elísa Þórðardóttir (P):

Virðulegi forseti. Í stjórnarsáttmála núverandi ríkisstjórnar segir, með leyfi forseta:

„… stutt verður við borgarlínu í samstarfi við Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu.“

Þann 26. maí sl. sagði hæstv. fjármálaráðherra í umræðum í kosningavöku RÚV að borgarlína væri, með leyfi forseta, „tiltölulega óskilgreint fyrirbæri“. Áður hafði hæstv. fjármálaráðherra sagt í þingsal að þrátt fyrir ákvæði samstarfssamnings ríkisstjórnarinnar um að styðja við borgarlínu í samráði við Samtök sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu væri samtalið, með leyfi forseta, „í sjálfu sér ekki lengra komið í samskiptum þessara aðila en svo að óskað var eftir því bréflega af hálfu sveitarfélaganna á höfuðborgarsvæðinu að eiga samtal um þessi mál við ríkið“.

Nú er það svo að fjármálaráðherra er formaður eins þeirra þriggja flokka sem mynda núverandi ríkisstjórn. Hann kom því að þeirri vinnu að semja stjórnarsáttmála sem er grundvallaryfirlýsing hverrar ríkisstjórnar og undirritaði hana síðan fyrir hönd flokks síns.

Ummæli ráðherra koma mér því nokkuð á óvart. Mig langar að beina þeirri fyrirspurn til ráðherra hvað hann hafi talið að fælist í því að styðja við borgarlínu, eins og komist er að orði í stjórnarsáttmálanum. Í ljósi þess sem kemur fram í umræddum stjórnarsáttmála og þar sem hæstv. ráðherra gegnir embætti fjármála- og efnahagsráðherra hefur hann ekki áform um að veita verkefninu fjárhagslegan stuðning. Ef hann hefur ekki áform um að veita verkefninu fjárhagslegan stuðning, í hverju fólst sá stuðningur sem fjallað var um í stjórnarsáttmálanum?