148. löggjafarþing — 70. fundur,  7. júní 2018.

verðtrygging fjárskuldbindinga.

[11:34]
Horfa

Óli Björn Kárason (S):

Herra forseti. Við höfum svo sem áður rætt um verðtryggingu, kosti og ókosti hennar, og spurningarnar um hvort taka eigi húsnæðislið út úr vísitölu. Hægt er að færa mörg rök fyrir því að svo eigi að gera, en hlutirnir eru ekki alltaf jafn einfaldir og þeir virðast við fyrstu sýn. Menn mega þó ekki gleyma því að á fyrstu árunum eftir fall viðskiptabankanna var það húsnæðisverðið sem hélt niðri vísitölunni vegna þróunar, þannig að það var þá hagstætt að því leyti.

Það er hins vegar rétt sem hv. þm. Þorsteinn Víglundsson vék að áðan, auðvitað er verðtrygging ekki góð leið til lengri tíma. Það hlýtur að vera markmið okkar að bjóða upp á heilbrigt fjármálakerfi þar sem fólk sem þarf á húsnæðislánum að halda getur valið um vaxtakjör, hvort það vilji miða við einhverja ákveðna verðtryggingu o.s.frv., að það allt saman standi til boða.

Það er hins vegar mjög mikilvægt að við í þessum sal tökum mjög alvarlega til umræðu þá skýrslu og tillögur sem starfshópur um endurmat á peningastefnu Íslands kynnti í gær. Þar skiptir gríðarlega miklu máli og ég mun beita mér fyrir því að efnahags- og viðskiptanefnd þingsins taki þá skýrslu til efnislegrar meðferðar og beiti sér fyrir því að hér verði efnisrík og umsvifamikil umræða, ekki bara í nefndinni heldur líka í þingsal þegar við höfum tök á því. Það verður líklegast ekki fyrr en næsta haust, enda hygg ég að fæstir þingmanna hafi haft tök á því að kynna sér þessa umfangsmiklu skýrslu sem ég verð að segja að þeir eiga hrós skilið fyrir, (Forseti hringir.) þremenningarnir sem sátu í þeim starfshópi. Og vinnan (Forseti hringir.) mun skila árangri ef við tökum til við efnislega umræðu um skýrsluna.

(Forseti (GBr): Forseti biður hv. þingmenn að virða tímamörk.)