Bráðabirgðaútgáfa.

149. löggjafarþing — 17. fundur,  10. okt. 2018.

samgönguáætlun 2019--2033.

173. mál
[16:38]
Horfa

Björn Leví Gunnarsson (P) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég ætla að taka undir orð hv. þingmanns, það er vel í látið í samgöngumál núna og það er því miður ekkert auðvelt að finna meiri peninga í þann málaflokk. Það er tvímælalaust nauðsyn og þörf á því. Þess vegna langaði mig til að spyrja hv. þingmann, svipað og ég spurði hæstv. ráðherra áðan, um þann sparnað sem við getum líka farið í í samgöngumálum. Ég nefni sem dæmi viðhald og slit á vegum þar sem viðhald vega og vegakerfisins má í raun túlka sem ákveðinn vaxtakostnað, ef maður yfirfærir þetta yfir á skuldir og lán o.s.frv. Ein aðgerð til þess að minnka þennan vaxtakostnað er að minnka álagið, t.d. með því að fjölga dekkjum á stærri bílum, minnka loftþrýsting jafnvel eða einfaldlega minnka öxulþungann; takmarkanir á einhvern hátt. Þarna er jafnvel spurning um nokkra milljarða í minna álagi og þar af leiðandi minni viðhaldsþörf og þeir milljarðar gætu farið aukalega í brýna uppbyggingu á samgönguverkefnum sem við ræðum hér.

Lítil uppbygging hefur verið í kringum höfuðborgarsvæðið þrátt fyrir að ýmis loforð hafi verið gefin. Og þessar upphæðir, þegar þær teljast saman, eru alls ekkert lágar. En þessi sparnaður —sem væri tiltölulega augljós miðað við þær ábendingar sem við höfum fengið frá Vegagerðinni um meira slit stærri bíla — mundi telja mjög hratt upp í þær upphæðir á mjög stuttum tíma.