kynjavakt Alþingis.

Hæstv. forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þetta andsvar. Ég held að um margt séum við bara sammála. Það sem ég velti fyrir mér varðandi umfangið á þessu er að við erum með skráningu á öllu. Það er hnippt í okkur ef hlutfall kynja er ekki rétt í nefndum, það kemur utan frá og við eigum líka að hafa aðhaldið þaðan.

Við setjum okkur reglur, við settum t.d. siðareglur. Ég er ekki alveg viss um að við höfum farið rétt að því og raunar held ég að við höfum ekki gert það rétt. Við settumst aldrei beint niður til að koma okkur saman um ákveðnar siðareglur sem hópur. Ef ég sest niður og tek þátt í því sem einstaklingur að setja einhverjar reglur og ramma um vinnustaðinn minn ber ég meiri ábyrgð á eftirfylgninni. Tilfinning mín er sú. Það á ekki við um eitthvað sem ég tek utan frá, þegar manni eru réttar reglur sem maður á að gjöra svo vel og fara eftir.

Jafnréttismálin og kynjamálin hafa verið að síast inn. Sem betur fer erum við komin langt frá því hvernig hér var einu sinni þegar fyrstu konurnar voru að berjast fyrir réttindum sínum, fyrstu einstaklingarnir. En það verður alltaf bakslag, þetta er stanslaus vinna, þetta er nokkuð sem við þurfum alltaf að halda á lofti. En ef hér á að vera einhver hópur sem er í sérstöku eftirliti, ég skildi það á tímabili að það ætti að vera þannig, gæti maður hugsað: Úbbúbúbb, þarna er eftirlitsmaðurinn, nú þarf ég að passa mig.

Þetta á ekki að vera þannig. En kannski þarf það í einhvern tíma. Við þurfum að setja rammana. Ég tek alveg undir það að við eigum að horfa til annarra landa, annarra þjóða, við eigum að vera óhrædd við að læra og við eigum að taka til okkar þekkingu og nýta okkur hana þar sem við getum. Þar er ég hjartanlega sammála hv. þingmanni.