Bráðabirgðaútgáfa.

149. löggjafarþing — 54. fundur,  21. jan. 2019.

staðan í stjórnmálunum í byrjun árs og verkefnin fram undan. Munnleg skýrsla forsætisráðherra. - Ein umræða.

[18:18]
Horfa

Inga Sæland (Flf) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svarið en ég botnaði hvort sem er ekkert í því. Á engum tímapunkti mæli ég því mót að gera gangskör í samgöngumálum og sérstaklega í sambandi við öryggisatriði á vegunum. Ég var aðallega talað um forgangsröðun ríkisstjórnarinnar á fjármunum borgaranna, á peningunum okkar. Er ekki nær að forgangsraða betur í þágu fólksins í stað þess að leggja á frekari skatta? Er ekki ástæða til að horfast í augu við það að það ætti frekar að forgangsraða þannig að láta þá greiða sem geta? Það eru alltaf þeir sem minnst hafa sem borga. Það er alltaf dýrt að vera fátækur. Það kostar 1.500 kr. að fara í gegnum Vaðlaheiðargöngin ef maður er ekki með kort, en það er hægt að lækka það alveg niður í 700 kr. ef maður kaupir 100 miða í einu. Það kostar 70.000 kr., hæstv. ráðherra. Ég vil meina að sá þjóðfélagshópur sem ég tilheyrði, og tilheyri náttúrlega enn þótt ég sé orðin núna alþingismaður á ofurlaunum, geti aldrei nokkurn tíma keypt þetta kort. Fyrir utan framkvæmdina á þessu. (Forseti hringir.) Einhver gamall maður keyrir í gegn og er ekki með gemsann á sér og er að fara til Hornafjarðar, þá er bara búið að rukka hann um extra þúsundkall af því að hann á að vera búinn að greiða ferðina (Forseti hringir.) ekki síðar en þrem tímum eftir að hann keyrir í gegnum göngin. (Forseti hringir.)Ég veit ekki hvers lags eiginlega fyrirkomulag þetta er, hæstv. forseti.