hollustuhættir og mengunarvarnir.

Hæstv. forseti. Ég vil byrja á því að þakka þeim sem til máls hafa tekið fyrir góða umræðu og gott innlegg inn í umræðuna um plastmengun sem hefur kannski skotið sér svolítið upp á himininn í alþjóðlegri umræðu. Þegar við lítum til þess sem er að gerast erlendis og á alþjóðavettvangi er einmitt verið að ræða þessi mál í mjög víðu samhengi, hvernig við í sameiningu, þjóðir heims, getum tekist á við þær áskoranir sem vissulega felast í plastmengun, ekki síst í hafinu.

Ég vil líka fá að þakka hv. þm. Guðmundi Andra Thorssyni fyrir þátttöku hans í samráðshópnum sem kom með tillögur til mín og auðvitað fyrir þær tillögur sem hv. þingmaður hefur lagt fram hér á Alþingi. Það skiptir virkilega máli að þessar raddir heyrist hér, bæði frá stjórn og stjórnarandstöðu og hvar sem fólk er í pólitík.

En hér var nefnt að stundum sé það þannig í umhverfismálunum að það er ekki fyrr en við neyðumst til að taka eitthvað upp í gegnum Evróputilskipanir sem við gerum það og það hefur oft verið þannig. Það sem er hins vegar áhugavert, og ég er stoltur af varðandi þetta mál, er að í þessu lagafrumvarpi erum við að ganga lengra en tilskipunin gerir ráð fyrir, m.a. hvað varðar bannið en líka hvað það varðar að við leggjum til með frumvarpinu að fyrir burðarpoka verði alltaf rukkað, alveg sama hvernig þeir eru. Við látum þetta líka ná til þeirra poka sem eru þynnri, þ.e. allra þynnstu pokanna, sem ekki er skylda að gera samkvæmt tilskipuninni.

Ég enda þetta á því að þakka kærlega fyrir umræðuna og ekki síst hvatninguna frá hv. þingmönnum. Eigum við ekki bara að segja að við séum komin í gírinn?