149. löggjafarþing — 60. fundur,  31. jan. 2019.

vestnorræna ráðið 2018.

529. mál
[12:15]
Horfa

Steingrímur J. Sigfússon (Vg) (andsvar):

Herra forseti. Það er gott að heyra og ég bíð spenntur eftir að heyra þá ályktun sem Vestnorræna ráðið lætur frá sér af þessu tilefni.

Varðandi sögustundina vil ég ekki auka minn hlut í því. Málið var komið á hreyfingu, og eins og ég nefndi, að frumkvæði Erlendar Paturssonar ekki síst, og fékk góðar undirtektir og fyrir því var áhugi í öllum löndunum. En það var vissulega gaman að fá að taka þátt í þeirri fæðingu, að vinna í undirbúningshópnum og vera svo með á stofnfundinum.

Á 30 ára afmæli Vestnorræna ráðsins sem haldið var í Færeyjum fyrir nokkrum árum var ég boðinn sérstaklega sem einn af örfáum sem enn voru til staðar í stjórnmálum til að minnast tímamótanna. Og ég sagði þar í ávarpi að ég liti á sjálfan mig sem sýnishorn, sýningargrip, svona museum-stykki, fyrirgefðu, forseti, og væri þarna fyrst og fremst til sýnis, til að menn sæju hvernig þessir menn hefðu litið út sem gerðu þetta á sínum tíma.

Varðandi Grænland og hvernig loftslagsáhrifin hitta það land tek ég undir með hv. þingmanni og ég nefndi það sérstaklega í minni stuttu tölu að auðvitað hverfast mjög mörg af þessum málum mikið um aðstæðurnar þar. Grænland er mjög mikið í fókus þegar kemur að áhrifunum, fyrir utan að vera jafn stórbrotið og merkilegt og það er. Áherslur okkar inn í þetta og rödd okkar inn í heimskautaráðið eða annars staðar þar sem þessi mál eru fyrst og fremst rædd eiga að mínu mati ekki hvað síst að taka útgangspunkt í lífi íbúanna á svæðinu. Það er nefnilega það sem þarf oft að minna á í þessari umræðu, að Vestur-Norðurlönd og heimskautasvæðin er ekki bara ís eða auðlindir, heldur er þar líka fólk.

Að síðustu: Hefur Vestnorræna ráðið staðið undir væntingum? Já, það hefur gert það að mínu mati. Ég get ekki sagt annað en að í það heila tekið er ég mjög sáttur við störf þess og þróun. Og núna tel ég að það standi sterkt. (Forseti hringir.) En ég get vissulega viðurkennt að tímabil kom þar sem ég hafði áhyggjur af Vestnorræna ráðinu og þá heyrði maður í of miklum mæli (Forseti hringir.) umræður um hvort (Forseti hringir.) það væri gagnslaus kaffiklúbbur og hefði eitthvað upp á sig að halda því áfram.