149. löggjafarþing — 62. fundur,  5. feb. 2019.

fimm ára samgönguáætlun 2019--2023.

172. mál
[21:57]
Horfa

Þorsteinn Víglundsson (V) (andsvar):

Forseti. Ég þakka hv. þingmanni prýðisræðu, margt mjög áhugavert sem komið var inn á. Mér er hugleikin spurningin um vandvirkni við lagasetningu, að við sýnum fyrirhyggju þegar ráðist er í umfangsmiklar breytingar á gjaldheimtu og skattheimtu og fyrirkomulagi fjármögnunar á framkvæmdum í umferðinni — hvernig það talar saman við önnur markmið okkar, náskyld.

Mig langar í fyrra andsvari að nefna tvennt. Það er spurningin um hvernig áherslan á veggjöld fer saman við áherslur okkar varðandi orkuskipti, varðandi stefnu okkar í loftslagsmálum og varðandi framtíðarfyrirkomulag gjaldheimtu á umferð sem mér sýnist að ekki sé tekið á í þessum þáttum.

Auðvitað vitum við að eftir því sem okkur miðar áfram í markmiðum okkar í orkuskiptum munum við þurfa að skipta núverandi gjaldtökufyrirkomulagi út. Ég sé ekki að þessi veggjaldahugmynd rími sérstaklega vel við þær hugmyndir sem þar hafa verið viðraðar um einhvers konar samspil kílómetragjalda og kolefnisgjalda. Það væri áhugavert að heyra sjónarmið hv. þingmanns hvað það varðar, hvort þetta hafi að hennar mati verið skoðað nægilega vel.

Hv. þingmaður gerði markmiðið með borgarlínu að umtalsefni en það veldur vonbrigðum, þegar við ræðum samgönguáætlun til 15 ára, að ekki sé búið að svara þeirri spurningu hvernig ríkisstjórnin ætli að koma að fjármögnun þessa gríðarlega mikilvæga verkefnis, ekki hvað síst fyrir höfuðborgarsvæðið. Ég spyr hvort hv. þingmaður sé sátt við aðkomu ríkisstjórnarinnar að (Forseti hringir.) því mikilvæga verkefni og þá 800 milljarða sem heitið er til þess af hálfu ríkissjóðs.