149. löggjafarþing — 64. fundur,  7. feb. 2019.

tilkynning.

[13:21]
Horfa

Forseti (Jón Þór Ólafsson):

Forseti hefur talað við forseta Alþingis um málið og farið yfir það. Þetta er að finna í 2. mgr. 86. gr. þar sem segir:

„Enn fremur skal forseti hafa samráð við formenn þingflokka um fyrirkomulag umræðna um mikilvæg mál ef ætla má að umræður verði miklar. Forseti getur þá, með samþykki allra þingflokka, ákveðið áður en umræða hefst að ræðutími skuli vera annar en þingsköp ákveða, svo og hve lengi umræðan má standa. Þegar þannig er samið milli þingflokka um umræðutíma skal skipta honum sem næst því að hálfu jafnt milli þingflokka og að hálfu skal hafa hliðsjón af því hve margir þingmenn eiga aðild að hverjum þingflokki, en forseti ákveður þá ræðutíma þingmanna utan flokka. Um slíka ákvörðun skal þó leita samþykkis þingfundar ef a.m.k. þrír þingmenn krefjast þess.“

Eins og forseti sagði mun hann að sjálfsögðu bregðast við og tryggja að hér sé farið að lögum um þingsköp. Miðað við þessa lagagrein sýnist forseta, og hefur hann fengið það staðfest frá bæði forseta Alþingis og skrifstofu Alþingis, að í henni felist þetta sama, hvort sem mönnum finnst það óréttlátt eða ekki, að ef þingflokkar semja sín á milli um að takmarka ræðutímann er annars vegar heimild fyrir því að bregða út frá 95. gr. sem talar um almennan ræðutíma, og hins vegar, þegar samningur er um að takmarka ræðutímann er það forseti þingsins sem ræður ræðutíma þeirra sem sitja utan flokka.

Forseta sýnist því að það sé að fullu farið að lögum og reglum þingsins, en bendir þó þingmönnunum á sem finnst þeirra ræðutími óhóflega takmarkaður, að ræða það frekar við forseta þingsins. Þeir geta jafnvel mótmælt á grundvelli þessa og kallað eftir því að greidd séu atkvæði um ákvörðun forseta. Þá þarf þrjá þingmenn og ég efast ekki um að þessir tveir þingmenn utan flokka geta fundið einhvern til að styðja slíka atkvæðagreiðslu.