tilkynning.

Virðulegur forseti. Málið er einmitt hvenær menn gera samkomulag og hvenær menn gera ekki samkomulag. Eins og ég lýsti áðan hringdi í mig starfsmaður skrifstofu Alþingis í gærkvöldi og mér var sagt að þingflokksformenn væru að koma sér niður á það samkomulag að hætta umræðunni, einn til tveir gætu talað og síðan myndi talsmaður tala á morgun, þ.e. í dag. Þetta kom mjög flatt upp á mig vegna þess að hvorki forseti Alþingis né aðrir þingflokksformenn höfðu rætt þetta við mig.

Ég kom hins vegar hingað í þinghúsið, eins og ég lýsti áðan, forseti kallaði á mig og sagði mér að þetta hefði orðið niðurstaðan milli þeirra. Ég tók mér hlé til að skoða þetta mál. Okkar fólk fór á mælendaskrá í mótmælaskyni við þá aðferðafræði sem hér hafði þá verið stunduð þennan dag af hálfu forseta og hinna þingflokksformannanna.

Ég féllst hins vegar á það eftir mína ræðu að taka fólkið af mælendaskrá og kannski má líta á það þannig að um það hafi þá verið samkomulag. Ég ætla ekki að neita því ef menn túlka það þannig en það er galið að fara í þessa vegferð hlaupandi hér á göngunum og skilja eftir tvo heiðursmenn sem ekki fá að tala hér eins og þingsköp gera ráð fyrir. (Forseti hringir.) Ég held, herra forseti, að það ætti hugsanlega að gera hlé aftur á þingfundinum til að fara betur yfir þetta.

Í öðru lagi höfum við alltaf þann möguleika (Forseti hringir.) að láta bara þingsalinn greiða atkvæði og þá sjáum við hvað þingmenn vilja, hvar réttlætið er í þessu. Ég er alveg til í að bakka þá tvo heiðursmenn upp í að biðja um það.