velferðartækni.

Frú forseti. Ég þakka hv. þm. Ólafi Þór Gunnarssyni andsvarið. Ég held að þetta sé laukrétt hjá þingmanninum. Góð ábending.

Um hagsmunina, þá er það nú bara þannig þó að það eigi ekki að vera þungamiðja málanna, að hinir fjárhagslegu hvatar til þess að vinna að samþættum lausnum kastast dálítið á dreif. Annars vegar erum við með félagsþjónustuna sem er á hendi sveitarfélags og hins vegar heilbrigðisþáttinn sem er á hendi ríkisins. Auðvitað ætti öldrunarþjónustan, þjónusta við okkar góðu og gegnu eldri borgara að vera hluti af nærþjónustunni í meginatriðum, en auðvitað verða aldraðir veikir eins og aðrir og kannski öðrum fremur, eðli málsins samkvæmt, og þá tekur heilbrigðiskerfið til sinna ráða. En almenn félagsleg þjónusta ætti auðvitað að vera á einni og sömu hendinni. Þá leiðir af sjálfu sér að sveitarfélögin í sínu samfélagi leita bestu lausnanna í þágu sinna eldri borgara í byggðarlaginu.

En það má kannski benda á í þessu efni, af því að hv. þingmaður drap á það að við værum ekki komin eins langt eða höfum ekki leitt hugann eins mikið að þessu eins og Norðurlöndin, eða víðast á Norðurlöndum skulum við segja. Norðurlöndin eru misjöfn eins og önnur lönd. Tæknin er þrautreynd og hún virkar. En við megum ekki vanmeta innleiðinguna gagnvart því að kenna skjólstæðingum að nýta hana og ekki síst að fá starfsfólk í lið með okkur, að það nýti sér þetta og sjái tilganginn til hagræðingar fyrir það sjálft og alla í málinu.