149. löggjafarþing — 67. fundur,  19. feb. 2019.

velferðartækni.

296. mál
[20:11]
Horfa

Ásgerður K. Gylfadóttir (F) (andsvar):

Frú forseti. Ég þakka fyrir andsvar síðara sinni. Varðandi starfsfólk og velferðarþjónustu þá held ég að almennt séð taki flestir fagnandi nýjum verkferlum og því sem auðveldar vinnuna, en auðvitað erum við misjöfn og þegar talað er um velferðartækni þá sjá kannski sumir fyrir sér einhverja róbóta og slíkt og verða smákvíðnir. Ég held samt að t.d. í heimaþjónustu þar sem einstaklingurinn er kominn að því að þurfa meiri þjónustu séu allir öruggari með það ef hægt er að fylgjast betur með fólki, hvort sem það er með því að viðkomandi gefi frá sér merki eða það sé hægt að hafa samband við hann í gegnum spjaldtölvu til að spjalla við hann eða eitthvað slíkt. Ég held að það sé bara jákvætt.

Ég upplifi það ekki þannig að starfsfólkið í þessari þjónustu sé neikvætt út í þessa umræðu um velferðartæknina heldur hafi það frekar hugmyndir um það hvernig við getum unnið áfram með verkefnin, t.d. inni á stofnunum, að starfsmaður sé látinn vita að hann geti sinnt öðrum verkefnum og þurfi ekki að hafa áhyggjur af einstaklingi. En auðvitað þurfum við líka að passa að tæknin getur klikkað og við verðum alltaf að vera á tánum. Þegar vöktunin er komin á þýðir það ekki að ekki þurfi að sinna einstaklingnum heldur frekar að starfsmaðurinn geti einbeitt sér betur að því sem hann er að gera hverju sinni, nýti tæknina til hagsbóta. Ég held að þetta sé bara jákvætt og eigi eftir að koma mjög hratt og vel inn í þá þjónustu sem við veitum nú þegar.