meðferð krónueigna sem háðar eru sérstökum takmörkunum og gjaldeyrismál.

Hæstv. forseti. Ég vil þakka hv. þingmanni fyrir yfirferðina og ræðuna. Hann gerði að umtalsefni í ræðu sinni nefndarálitið og vitnaði m.a. beint í umsögn Seðlabanka Íslands, sem er í nefndarálitinu, um málið og fór m.a. yfir það að Seðlabankinn virðist gefa sér það í umsögn sinni að í fyrsta lagi að ef þetta verður ekki að veruleika muni hér mikil vandræði verða og gæti kostað okkur mikið. Í umsögninni segir í öðru lagi að um sé að ræða hóp eigenda að þessum skuldabréfum sem taldir eru líklegir til að endurfjárfesta í íslenskum skuldabréfum. Er það þannig að við getum bara áætlað eða talið eða ímyndað okkur að menn ætli að nota eignir eða fjármuni eða bréf sem þeir eiga með þessum hætti?

Það sem mig langar hins vegar að spyrja hv. þingmann út í er hvaða líkur eru á því að þessir eigendur geti fengið einhvers staðar betri ávöxtun á sitt fé en þeir fá í dag á Íslandi. Er það þannig að það borgar sig fyrir þá að taka sitt fé og fara með það til Evrópu eða Bandaríkjanna og ávaxta sitt pund þar eða er betra fyrir þá að eiga þetta hérna á Íslandi og bíða rólegir? Maður veltir fyrir sér hvaða heimildir Seðlabankinn hefur til að fullyrða að allt muni fara fjandans eða þá að menn muni fjárfesta í íslenskum skuldabréfum á ný. Ég hef svo sem ekki lesið, viðurkenni það, umsögn Seðlabankans. En ég velti þessu fyrir mér.