meðferð krónueigna sem háðar eru sérstökum takmörkunum og gjaldeyrismál.
Herra forseti. Það er náttúrlega langur listi af spurningum sem ástæða væri til að beina til Seðlabankans. Hvers vegna er það ekki útskýrt af hálfu bankans af hverju hann telur það ráðlegt, ef það er afstaða hans að hverfa frá uppboðsleiðinni sem hann átti þátt með ríkisstjórninni á sínum tíma að kynna sem helsta bjargráðið?
Seðlabankinn var búinn að koma sér upp mikilli sérfræðiþekkingu á þessu efni, að framkvæma gjaldeyrisuppboð og þá sérstaklega af þeirri tegund sem er kynnt í þessu plaggi 2015 sem ég fór rækilega yfir. Af hverju er þessi eftirgjöf sem verður niðurstaða af því að hverfa frá uppboðsleiðinni? Af hverju er það ekki rökstutt af hverju ástæða er til að gefa eftir umtalsverðar fjárhæðir sem hér hefur verið rakið að geta í það minnsta hlaupið á tugum milljarða? Hvers vegna liggur ekki fyrir tölulegt mat á áhrifum á gengi krónunnar og þess vegna áhrifum á gjaldeyrisforða Seðlabankans? Eru þessir menn ekki í hagfræðilegri vinnu? Eru þeir ekki í því að setja fram áætlanir með tölum og vikmörkum og sviðsmyndum? Af hverju er það ekki skýrt a.m.k. nánar en gert er af hverju þessi dagur í gær er einhver úrslitadagur í þessu máli? Af hverju er þá óhætt, (Forseti hringir.) þegar sá dagur er liðinn, að lögfesta þetta mál með þriggja tíma umræðu í dag?
