meðferð krónueigna sem háðar eru sérstökum takmörkunum og gjaldeyrismál.
Forseti. Svo sannarlega er tímabært að einhverjir stuðningsmanna þessa máls fari að tjá sig um það hvers vegna þeir telji rétt að afgreiða það hér. En ég bendi hv. þingmanni á að ef þeir sem bera þetta mál uppi væru raunverulega stoltir af því, er þá líklegt að þeir hefðu reynt eins og þeir gerðu, að smeygja því hér inn nánast utan dagskrár á síðasta þingfundardegi síðasta árs? Eða er líklegt að menn hefðu, eins og gerðist hér á meðan allt hafði verið sett upp í loft í þinginu, kynnt það með þeim hætti til sögunnar að hæstv. fjármálaráðherra smeygði sér hér í salinn, talaði hratt í rúmar sex mínútur af þeim 30 sem hann hafði til ráðstöfunar til að kynna málið, og lét sig hverfa aftur — er líklegt að menn hefðu verið stoltir af þessu máli, eins og hv. þm. Óli Björn Kárason, formaður efnahags- og viðskiptanefndar, virtist telja að menn ættu að vera. Hefði hann þá staðið að kynningu þess með slíkum hætti? Og er líklegt að hv. formaður efnahags- og viðskiptanefndar hefði látið nægja að lesa hér upp stutt nefndarálit og segja það svo gott af umræðu um þetta mál og láta sig hverfa, ef þetta væri raunverulega mál sem stjórnvöld væru stolt af?
Nei. Mér sýnist einmitt ýmislegt benda til þess að menn vilji forðast alla umræðu um þetta mál vegna þess að þeir hafa ekki svörin, þeir geti í rauninni ekki varið það. En svo er það ráðgáta út af fyrir sig hvers vegna fólk úr hinum ýmsu flokkum, vinstri flokkum ekki hvað (Forseti hringir.) síst, lætur hafa sig út í þetta með stjórninni.
