hvalveiðar.

Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur fyrirspurnina. Í fyrsta lagi vil ég segja að hv. þingmanni er auðvitað vel kunnugt um þá skoðun mína að ég tel mikilvægt að fram fari einhvers konar heildstætt mat á sjálfbærni hvalveiða. Svo ég vitni til spurningar hv. þingmanns þar sem hún spyr mig hvort ég telji að hvalveiðar séu sjálfbærar út frá þessum víðfeðmu þáttum get ég haft mína skoðun á því en ég get ekki svarað því sem sérfræðingur og þess vegna hef ég lagt á það áherslu að slíkt mat fari fram. Ég held að það sé ekkert launungarmál að ég taldi skýrslu Hagfræðistofnunar ekki fullnægjandi mat á sjálfbærni hvalveiða.

Ég ber hins vegar virðingu fyrir ákvörðun sjávarútvegsráðherra og til að svara fyrstu spurningu hv. þingmanns upplýsti hæstv. sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra mig um ákvörðun sína. Ég ber virðingu fyrir því að hann byggir hana í raun og veru á þeim bestu gögnum sem við eigum, þ.e. úttekt Hafrannsóknastofnunar á stofnstöðu þessara tilteknu stofna þar sem m.a. kemur fram að langreyðarstofninn sem hv. þingmaður vísar sérstaklega til hefur vaxið í hafinu í kringum Ísland og raunar í heiminum öllum þegar tekið er mið af alþjóðlegum mælikvörðum.

Tel ég þetta vera fullnægjandi mat á sjálfbærni? Nei, það get ég ekki talið vera. Ég tel að við eigum enn langt í land með að meta sjálfbærni hvalveiða út frá samfélagslegum, efnahagslegum og hinum vistfræðilegu þáttum. Við erum með ráðgjöf vísindamanna á sviði hafrannsókna sem ég hef enga ástæðu til að rengja og ber virðingu fyrir því mati hæstv. sjávarútvegsráðherra að byggja ákvörðun sína á því, en ég tel ekki að raunverulegt mat hafi til að mynda farið fram á hinum samfélagslegu áhrifum — af því að hv. þingmaður vísar t.d. í ímynd landsins út á við og annað slíkt. Það kann hins vegar (Forseti hringir.) að vera að það sé miklu stærra mál en svo, að slík rannsókn taki til að mynda lengri tíma en við höfum gefið okkur í þá vinnu hingað til.