staða á vinnumarkaði og jöfnunarsjóður.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina sem snýr að tveimur kannski ekki alls kostar skyldum málum, í fyrra lagi stöðunni á vinnumarkaði. Ég vil segja til að byrja með að það er alvarlegt að viðræðum hafi verið slitið. Komið hefur fram að það er vegna þess að aðilar ná ekki saman um vinnutímafyrirkomulag. Ég vil nýta tækifærið í ræðu minni til að hvetja aðila til að skoða alla möguleika í þeirri stöðu sem nú er uppi. Þar hafa viðræður staðið yfir mislengi milli ólíkra aðila og ég trúi ekki öðru en að hægt sé að finna lausn. Það hlýtur að vera okkur öllum og samfélaginu öllu til hagsbóta að farsæl lausn finnist. Þar hafa stjórnvöld vissulega komið með tillögur eins og hv. þingmaður vísaði til. Ég hef farið yfir þær margoft hér á Alþingi, m.a. tillögur um uppbyggingu félagslegs húsnæðiskerfis, sem mikil sátt ríkir um. Þegar við skoðum hvað hefur mest áhrif á lífskjör fólks er það ekki síst staða þeirra sem eru ekki í eigin húsnæði, eru í leiguhúsnæði og verja mjög háu hlutfalli tekna sinna í húsnæðiskostnað.

Það er algjört grundvallaratriði, ef við ætlum að jafna þar kjörin, að úr þeim vanda verði leyst og það þurfum við að gera með auknu framboði.

Í öðru lagi eru það skattamálin. Þær tillögur sem stjórnvöld kynntu til breytinga miða allar að auknum jöfnuði og réttlátara skattkerfi. Þar nægir að nefna innleiðingu þríþrepa skattkerfis, sem auðvitað er jöfnunaraðgerð, sem og afnám samsköttunar og þá staðreynd að það á að festa viðmiðin við sömu mælikvarða, ólíkt því sem verið hefur. Það ætti að vera hv. þingmanni sérstakt fagnaðarefni því að við höfum margoft rætt um skattskriðið sem þar með verður komið í veg fyrir.

Í þriðja lagi vil ég nefna fæðingarorlofið sem við ætlum að lengja upp í ár. Hins vegar er það svo að óformlegum samtölum stjórnvalda var áfram haldið við aðila vinnumarkaðarins. (Forseti hringir.) En það er kannski ekki það sem mesta deilan stendur um nú, svo það sé sagt.