fjármálaáætlun 2020--2024.

Herra forseti. Það er sótt að landbúnaðinum sem aldrei fyrr. Tollasamningur við Evrópusambandið tók gildi 1. maí á síðasta ári og samningurinn er íslenskum landbúnaði óhagstæður. Hann mun leiða til aukins innflutnings á landbúnaðarvörum, einkum kjöti og ostum, í samkeppni við íslenskan landbúnað. Aðstöðumunur bænda í Evrópusambandinu og á Íslandi er mikill eins og við þekkjum. Innflutningur frá Evrópusambandinu er tollfrjáls og verður aukinn í skrefum á næstu fjórum árum. Ljóst er að þetta mun hafa mikil áhrif á íslenska búvöruframleiðslu. Ofan á þetta stóra mál kemur síðan annað stórt mál sem er dómur EFTA-dómstólsins um að við verðum að heimila innflutning á hráu kjöti, eggjum og mjólk. Hæstv. landbúnaðarráðherra hefur kynnt frumvarp í þá veru og að öllu óbreyttu mun innflutningur á hráu kjöti hefjast á haustmánuðum.

Herra forseti. Ég get haldið langa ræðu um þetta alvarlega mál. Það snýr að heilbrigði okkar búfjárstofna og lýðheilsu almennings. Það sem snýr að þessari umræðu um fjármálaáætlun er að það er hvergi að sjá fjárveitingar til að standa straum af mótvægisaðgerðum til að mæta þessum stóru áföllum sem íslenskur landbúnaður þarf að horfast í augu við og hefur þegar orðið fyrir að hluta.

Ég vil því spyrja hæstv. landbúnaðarráðherra: Hver er staðan í þeim mótvægisaðgerðum sem hann hefur boðað? Er ekki eðlilegt að þeirra sé getið, þ.e. fjárveitinga til mótvægisaðgerða, í þessari áætlun? Og er það svo, hæstv. landbúnaðarráðherra, að þessi fjármálaáætlun sé í raun bara slæm fyrir landbúnaðinn?