ferðakostnaður sjúkratryggðra og aðgengi fólks utan höfuðborgarsvæðisins að sérfræðiþjónustu.

Herra forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra svörin. Það er auðvitað mikilvægt að byggja upp heilsugæsluna og styðja vel við heilbrigðisstofnanir um land allt. Menn horfast í augu við þann vanda og þau viðfangsefni sem eru á hverju landsvæði fyrir sig. Ég fagna því að hæstv. ráðherra tekur undir að við eigum að horfa á þarfir sjúklinganna. Það er gríðarlega mikilvægt og einnig að við fjárfestum í úrræðum til að koma til móts við þarfir sjúklinga. Það getur verið að þurfa að fljúga út af tilteknum sjúkdómi oftar en tvisvar á ári eða ferðast eða einfaldlega þurfa að leita til m.a. sjálfstætt starfandi aðila sem sinna heilbrigðisþjónustu. Við eigum ekki að setja þetta allt undir opinbera aðila heldur fyrst og fremst huga að því hvernig við sinnum þörfum sjúklinganna. Bæði sjálfstætt starfandi aðilar og einkaaðilar geta sinnt opinberri þjónustu, sem og auðvitað ríkisvaldið í gegnum þjóðarsjúkrahúsið eða heilsugæsluna.

Ég bið og hvet hæstv. ráðherra til að útiloka ekki að hafa úrræðin sem fjölbreyttust, hvort sem þau koma frá sjálfstætt starfandi aðilum eða ríkinu, heldur fyrst og fremst einblína á þarfir sjúklinga.

Varðandi nýrnabilun, sem er kannski hvatinn að þessari fyrirspurn, vill svo til að ég er með nokkur dæmi um einstaklinga sem hafa verið og eru búsettir á landsbyggðinni og hafa þurft að leita til höfuðborgarinnar vegna nýrnabilunar oftar en tvisvar á árinu. Þeir þurftu síðan líka að sækja sér aðra þjónustu á árinu en fengu höfnun frá Tryggingastofnun af því að það var þegar búið að fullnýta kvótann. Þannig á kerfið ekki að fúnkera. Við eigum að veita fólkinu þá tilfinningu að það sé öruggt með heilbrigðisþjónustu, að við notum bara nútímatækni, annaðhvort í gegnum fjarheilbrigðisþjónustu eða þá einfaldlega að fljúga fólkinu þangað sem er hægt að fá þjónustuna. Höldum utan um fólkið hvar sem það er búsett á landinu.