kolefnishlutleysi við hagnýtingu sameiginlegra auðlinda og eigna ríkisins.

Forseti. Ég vil byrja á að þakka hæstv. ráðherra fyrir að eiga í þessu samtali við mig um þetta mál. Ég átta mig á því að fyrirspurnin er að einhverju leyti óvenjuleg og ég vona að hæstv. ráðherra virði það við mig að ég sé hér að reyna aðeins að hugsa upp á nýtt, kannski með smáskapandi hugsun, þegar kemur að loftslagsmálum. Ég hef líka átt samtal við hæstv. sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra um í raun nákvæmlega sömu mál, um þær auðlindir eða eignir sem heyra undir hans ráðuneyti. Hugsunin er í sem skemmstu máli sú að þegar kemur að loftslagsmálum sé vandinn slíkur að það sé engin ein töfralausn, það þurfi einfaldlega að gera allt sem við getum gert.

Þess vegna hef ég hugsað hvort hið opinbera með sínar eignir, auðlindir og nýtingu á þeim gæti sett einhvers konar stefnu um að við nýtingu þeirra eigna og auðlinda verði að gæta kolefnishlutleysis. Þannig að þegar við komum auðlindum sem við förum með, þ.e. ríkið, í notkun munum við ekki auka á vandann heldur einmitt í það minnsta láta hann standa í stað. Best væri að við gengjum enn lengra og að nýting auðlindanna myndi jafnvel draga úr kolefnisútblæstri.

Þess vegna spyr ég hæstv. ráðherra hvort það komi til greina að skilyrða hagnýtingu sameiginlegra auðlinda og eigna ríkisins þannig að kolefnishlutleysi nýtingarinnar verði tryggt. Hvernig myndi sú stefna nýtast í baráttunni gegn loftslagsbreytingunum og jafnframt styðja við markmið sem ríkisstjórnin hefur sett sér um kolefnishlutlaust Ísland árið 2040? Og hvernig eru alþjóðlegar skuldbindingar í þeim efnum?

En af því að ég er líka að reyna að vera raunsær og praktískur velti ég fyrir mér hvaða áhrif slík stefna myndi hafa á hagnýtingu umræddra auðlinda og eigna ríkisins. Ef ráðherra er fylgjandi slíkri stefnu hvenær teldi hann skynsamlegt að hún tæki gildi í ljósi þeirra áhrifa sem hún myndi hafa á þau sem að nýtingunni standa?

Ég geri mér alveg grein fyrir því að óforvarandis væri ekki hægt að skella á kröfu um t.d. fiskveiðiauðlindina, sem ég átti orðastað um við hæstv. sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra um daginn. Fólk þyrfti að hafa umþóttunartíma til að laga sig að því að slíkar kröfur væru gerðar.

Það má vel vera, forseti, að ekki sé nógu skýrt spurt eða að þetta eigi ekki allt heima undir hatti í ráðuneyti hæstv. ráðherra, en ég vona að hann virði það við mig og fari jafnvel á smáhugarflug með mér (Forseti hringir.) hér um hvort við getum nýtt okkar sameiginlegu eignir á einhvern slíkan hátt í baráttunni gegn loftslagsbreytingum.