kjaramál.

Herra forseti. Í kjölfar lífskjarasamninganna spyrja margir hvað verði um lífskjör lífeyrisþega. Mun lífeyrir almannatrygginga ekki taka sömu hækkunum og launataxtar þeirra lægst launuðu? Lífskjarasamningarnir færa þeim lægst launuðu mestu hækkanirnar, alls um 90.000 kr. á samningstímabilinu, og svo hagvaxtartengdar hækkanir að auki. Það er nýmæli og jákvætt. Lífeyrisþegar sem litlar aðrar tekjur hafa en frá almannatryggingum búa ekki við hagvaxtartengdar hækkanir eins og við þekkjum. Ef lífeyrisþegar hafa aðrar tekjur en frá almannatryggingum er lífeyrir þeirra skertur.

Herra forseti. Það er lýðheilsumál að eldri borgarar fái að stunda einhverja atvinnu án þess að lífeyrir þeirra skerðist. Það er auk þess jákvætt fyrir ríkissjóð sem fær skatttekjur af öllum atvinnutekjum. Það er hin neikvæða sérstaða lágtekjulífeyrisþega sem oft er öllu verri en staða láglaunafólks á vinnumarkaði. Stjórnvöld fá auknar skatttekjur af þeim launahækkunum sem nú taka gildi á vinnumarkaði og það dugir þeim til að fjármagna samsvarandi hækkun á lífeyri almannatrygginga. Kannanir meðal eldri borgara hafa sýnt að nær öllum, þ.e. 97%, finnst að auðvelda ætti þeim sem komnir eru á lífeyrisaldur að vera virkir á atvinnumarkaði. Atvinnuþátttaka eldri borgara færir þeim aukna virkni í samfélaginu. Aukin virkni stuðlar að vellíðan og lífsánægju og því virkara sem eldra fólk er, því meiri lífsgleði upplifir það. Stjórnvöld verða að vera meðvituð um þetta. Þau verða að vera meðvituð um stöðu, væntingar og viðhorf aldraðra þegar kemur að atvinnuþátttöku og jákvæðum áhrifum (Forseti hringir.) hennar á líðan eldri borgara. Kjaramál eru einnig málefni eldri borgara.