ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

Virðulegi forseti. Hér er endað á ágætisorðum um hræðsluáróður. Ég skal gefa tvö dæmi um hræðsluáróður í ræðu hv. þingmanns. Annars vegar var ýjað að því að það ætti að búta niður Landsvirkjun. Það er nákvæmlega ekkert sem styður þá niðurstöðu og ályktun, ekki neitt. Með því að ýja að því, án nokkurra raka eða gagna, er verið að vekja upp ákveðinn ótta um að það sé möguleg framtíð, án rökstuðnings.

Annað dæmi er að með samþykkt þriðja orkupakkans stórhækki orkuverð. Það er heldur ekkert sem styður þá ályktun. Ekki neitt. Þetta, hv. þingmaður, er hræðsluáróður af því að það eru ekki til nein gögn sem sýna fram á að þetta verði niðurstaðan, ekki nein. Markmið innleiðingarnar er að lækka orkuverð, það er beinlínis markmiðið.

Við erum þjóð sem kannar málin sjálf. Það hefði verið æðislegt t.d. með CFC-reglurnar um skattaskjól ef við hefðum kannað það aðeins betur og verið aðeins fljótari. Það hefði getað sparað okkur ýmislegt.

Rökin eru engin, segir hv. þingmaður. Hvað með orkuöryggi sem er búið að nefna hérna þó nokkuð oft? Stefnu um landsáætlun og orkuöryggi sem myndi henta mjög mörgum landsvæðum mjög vel? Hvað með alþjónustuna? Hvað með gagnsæi? Hvað með neytendaverndina? Eru þetta ekki rök sem er búið að nefna margoft? Samt er sagt að rökin séu engin. Af hverju er sífellt verið að hunsa það sem aðrir segja í þessu máli, um augljósar og jákvæðar breytingar sem fylgja þessum orkupakka? Og hvaðan koma upplýsingarnar um að við séum með lægsta orkuverð í heimi? Ég spyr hv. þingmann.