149. löggjafarþing — 105. fundur,  16. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[04:28]
Horfa

Birgir Þórarinsson (M) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni svarið. Þetta er nefnilega mjög athyglisvert. Orkupakki þrjú, eins og við ræðum hér, og innleiðing hans, felur í sér að löggjafarvald, framkvæmdarvald og dómsvald í orkumálum flyst úr landi þegar sæstrengur verður lagður og verður að veruleika. Og hann verður að veruleika. Við þurfum bara að horfast í augu við það.

Upplegg ríkisstjórnarinnar í málinu er að banna sæstreng til Evrópu til að geta samþykkt þriðja orkupakkann. Þá spyr maður sig: Hvers vegna á að undirgangast stjórnunarvald Evrópusambandsins á raforkumarkaði í okkar litla landi þegar bannað verður að tengjast honum? Það er eitthvað sem ríkisstjórnin verður að sjálfsögðu að svara.

En kjarni málsins er þessi hringlandaháttur. Erum við svona hrædd um að verða kærð eða hvað? Hvert er málið? Ég held að það sé bara, eins og ég hef sagt hér áður, nauðsynlegt að láta reyna á þetta fyrir sameiginlegu nefndinni (Forseti hringir.)og það er rétti vettvangurinn en ekki að samþykkja þetta bara möglunarlaust.