149. löggjafarþing — 105. fundur,  16. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[05:58]
Horfa

Karl Gauti Hjaltason (M) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir spurningarnar. Það má velta þessu fyrir sér. Ég tel að virkjun fallvatnanna sé nátengd byggðaþróun í landinu. Hún er líka nátengt atvinnuþróun.

Hann talaði um stóru myndina, framtíðarsýnina. Ég vil ekki venja mig á það — og alls ekki, ég forðast það — að mála framtíðina í svörtum litum. Ég vil ekki gera það. En við höfum auðvitað bara á okkar líftíma séð svo miklar breytingar og framfarir í tækni að einhver sæstrengur á milli landa, þótt það sé nú yfir þennan spotta að fara eins og frá Íslandi til Bretlands, má alveg hugsa sér að verði auðveldari eftir því sem tímanum vindur fram. Við höfum séð það í alls kyns tækniframförum að vegalengdir styttast mjög hratt þegar tækni fleygir hratt fram. Það gæti því komið fyrr en varir upp á okkar borð að einhverjir vilji leggja sæstreng frá Íslandi. Það gæti gerst miklu fyrr en við höldum út af tækniframförum.

Þá er ég sammála hv. þingmanni um að þessar reglugerðir, orkupakkinn, veita okkur sýn inn í framtíð sem er kannski ekki sú æskilegasta fyrir okkur hér varðandi það að jafna raforkuverð, hleypa mönnum í gegnum þetta eftir einhverjum ákvörðunum úti í Evrópu. Augljóslega gæti það leitt til hærra raforkuverðs hér heima ef menn standa ekki í lappirnar.