loftslagsmál og flug.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir að vekja máls á því sem augljóslega skapar ákveðna togstreitu. Við erum hér með fluggeirann sem hefur, eins og hv. þingmaður bendir réttilega á, verið mjög mikilvægur liður í efnahagsuppbyggingu okkar undanfarin ár og lýtur í raun sömu lögmálum og stóriðjan á árunum fyrir hrun. Stóriðjan varð einn af stólpunum undir íslenskt efnahagslíf. Þessir tveir geirar eru núna stærstu losunarvaldarnir. Þeir eru hluti af hinu evrópska losunarkerfi meðan íslensk stjórnvöld hafa lagt áherslu á, í sinni fyrstu loftslagsáætlun sem við kynntum í haust, aðgerðir sem miða að losun sem er mæld í okkar losunarbókhaldi, losunarbókhaldi íslenska ríkisins. Þess vegna horfum við á samgöngurnar sem eru hluti af því bókhaldi og svo aukna bindingu sem getur dregið úr losun, t.d. frá landbúnaði.

En hvað er hægt að gera með losun frá flugi? Þó að þetta sé mælt í ólíkum kerfum er þetta allt sama andrúmsloftið og sömu áhrifin. Ég átti góðan fund með talsmönnum álvera á Íslandi og fór þar yfir að það eru ýmsar leiðir færar t.d. fyrir þau til þess að draga úr sinni losun. Það má gera með því að beita tækni til að binda kolefni, sem hefur verið gert með góðum árangri upp við Hellisheiðarvirkjun, svo dæmi sé tekið, þar sem kolefni er dælt ofan í basaltríkt berg sem bindur kolefni. Við höfum séð í sjávarútvegi að losun frá fiskiskipaflotanum hefur dregist saman um 40% miðað við árið 1990, sem er markverður árangur og felur í sér aukna orkunýtingu og ýmislegt annað.

Þá þarf að velta því fyrir sér hvað sé hægt að gera þegar kemur að flugrekstri og stóriðju, sem eru miklir losunarvaldar. Þess vegna, eins og ég kom að í svari mínu áðan við hv. þm. Loga Einarsson, er svo mikilvægt að stjórnvöld og atvinnulíf vinni saman að því að ná árangri. Ég efa ekki að hv. þingmaður er mér sammála um (Forseti hringir.) að þetta er ein stærsta áskorunin sem við öll stöndum frammi fyrir, ekki bara Íslendingar.