ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.
Hæstv. forseti. Ég þakka hv. þm. Karli Gauta Hjaltasyni fyrir spurninguna. Það er alveg rétt að þróunin hefur verið gríðarlega ör og þar má sem dæmi nefna að vindorka hefur lækkað í verði um u.þ.b. helming á um tíu árum sem má teljast umtalsvert.
Það er skemmtilegt að þingmaðurinn kom aðeins inn á það hvar við byrjuðum. Það eru ekki nema þessi 100 ár síðan við byrjuðum raunverulega að beisla fallvötnin. Það er gaman að rifja upp hér að það voru einmitt meðal annarra Kvískerjabræður með Lommen, danska vasaverkfræðibók, upp á arminn sem þeir nýttu sér til að smíða vatnsaflstúrbínur. Þeir lásu reyndar ekki dönsku sjálfir heldur gerði húsfreyjan það og hún þýddi upp úr bókinni fyrir þá aðferðirnar til að þeir gætu nýtt vatnsaflið.
Við sjáum hvar við stöndum í dag, komin frá því að menn unnu við slíkar aðstæður við að reyna að beisla bæjarlækinn í það sem við erum að gera í dag í stórvirkjunum.
Ég held að stutta svarið við þessari spurningu sé einfaldlega það að að tækninni fleygir fram. Ég hef horft á það sjálfur í þeim geira sem ég hef starfað í á þriðja áratug að til að mynda hafa túrbínuhreyflar sem eru bara önnur mynd af túrbínum — tækninni hefur fleygt svo mikið fram þar að við höfum náð æ betri nýtingu á þeirri orku sem við erum að beisla þar. Ég hef enga ástæðu til að ætla að það verði ekki eins í raforku.
Stutta svarið er þá að sennilega mun þetta gerast allt enn hraðar en við gerum okkur grein fyrir hér. Við erum bara af þeirri kynslóð að við höfum séð þessa þróun, m.a. í samskiptum okkar með nettengingu, gervihnattasambandi og öðru slíku. Ég held að óhætt sé að segja að þessi þróun verði sennilega stórstígari og muni koma (Forseti hringir.) fyrr til okkar en við getum ímyndað okkur akkúrat núna.
