ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.
Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni andsvarið. Ég held að kjarni málsins sé náttúrlega sá að það er ekkert aftur snúið þegar búið er að innleiða þessa orkupakka. Það er nákvæmlega sama og t.d. með orkupakka eitt og tvö. Þessi sérkjör sem voru mörgum mjög mikilvæg, niðurgreiðsla til húshitunar, niðurgreiðsla til fyrirtækja sem keyptu raforku ódýrar á næturnar — þetta kemur ekki til með að verða að veruleika á ný. Það er búið að ganga frá þessum málum, sérkjörin eru fallin niður og við sitjum uppi með það. Að því leytinu til held ég að hagsmunagæsla síðar komi ekki til með að breyta stöðunni eins og hún er og blasir við og er slæm.
En auðvitað veltir maður fyrir sér: Eru einhverjir aðrir hagsmunir þarna á bak við? Eru það einhverjir hagsmunaaðilar, stórfyrirtæki eins og Landsvirkjun sem hefur lagt ríka áherslu á að þetta verði samþykkt, sem leggja línurnar fyrir ríkisstjórnina? Maður veltir því óneitanlega fyrir sér hvort svo sé. Það er hagur þessara fyrirtækja að geta selt orkuna á sem hæstu verði og hámarka arðsemi og það er þeim greinilega mikilvægt að undirbúa það sem koma skal með þeim hætti sem verið er að gera hér með þessum orkupakka. Við höfum fengið fréttir af því að hér hafa einkaaðilar verið að fjárfesta bæði í landi og virkjunarkostum o.s.frv., sem þýðir það náttúrlega að menn sjá þarna einhver tækifæri í framtíðinni. Það er alveg klárt.
