ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

Herra forseti. Mér finnst líka umhugsunarefni að ástand raforkukerfisins og framleiðslugeta þess í dag, sem við tökum nánast sem sjálfsögðum hlut, er þó búið að taka allt frá árinu 1965 — ég er ekki að gera lítið úr virkjununum í Soginu, Elliðaánum og víðar en fyrstu alvöruorkuvirkin sem hér eru reist, eins og Búrfellsvirkjun sem var tekin í notkun 1967, fram til þess að við erum búin að bæta við virkjunum í Þjórsá hér og hvar með alveg ótrúlegu hugviti, Blönduvirkjun þar sem göngin eru með ótrúlegustu mannvirkjum sem maður hefur séð, gufuaflsvirkjanirnar. Það er búið að taka þennan tíma að byggja upp.

Því segi ég: Ætlum við að offra þessu nánast á einni nóttu — eða líklega fjórum eins og þetta lítur út? Ætlum við að gera það virkilega? Ætla íslensk stjórnvöld að ganga fyrirvaralítið á hönd fjölþjóðlegs valds sem við eigum erfitt með að ráða við, þ.e. ef við umgöngumst ekki og mætum þeim stjórnvöldum á okkar forsendum?

Nú er ég að taka séns á því að láta útmála mig hér sem einangrunarsinna, og það er þá bara allt í lagi, en auðvitað skuldum við hvert öðru og börnunum okkar og barnabörnum og landinu það að ganga þannig frá málum að það verði engin áhætta á því að við missum áhrif, yfirráð og meðferð þeirra mannvirkja (Forseti hringir.) sem búið er að taka 50 ár að byggja upp.