149. löggjafarþing — 108. fundur,  23. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[01:54]
Horfa

Frsm. minni hluta utanrmn. (Sigmundur Davíð Gunnlaugsson) (M) (andsvar):

Forseti. Hv. þingmaður kom inn á gríðarlega mikilvægt mál sem ég er sammála honum um að hefur mjög verið vanrætt í umræðu um þennan þriðja orkupakka. En vonandi verður hægt að bæta úr því í framhaldinu, þ.e. áhrif orkupakkans án sæstrengs. Án tillits til hvort lagður verði sæstrengur hefur þessi orkupakki mjög umtalsverð áhrif. Ég ætlaði hins vegar ekki að spyrja hv. þingmann út í það í þetta skiptið, ég verð að láta það bíða betri tíma. Það sem ég vildi fá að spyrja hv. þingmann út í núna eru vindmyllurnar sem hann nefndi.

Það vekur mikla athygli að skyndilega sé gríðarlegur áhugi á því að reisa vindmyllugarða á Íslandi. Menn leita um allt land að stöðum þar sem hægt verði að reisa slíka garða. Vindmyllur hafa lengst af ekki verið taldar samkeppnishæfar við þá orkuauðlind sem við höfum hér fyrir, vatnsaflsvirkjanir og jarðvarmavirkjanir, og því ekki verið talin ástæða til að ráðast í slíkar framkvæmdir. Hvað segir það okkur þá um þennan stóraukna áhuga á að reisa vindmyllugarða? Getur ekki verið að hann sé einmitt staðfesting á því að menn geri ráð fyrir því að orkuverð muni fara hækkandi og þar af leiðandi verði jafnvel vindmyllur arðbærar á Íslandi?

Það er svo önnur saga, og ég vildi gjarnan fá álit hv. þingmanns á því líka, að þessar vindmyllur eru ekkert endilega sérstaklega umhverfisvænar þegar allt er reiknað, gríðarlega stórar og að mestu leyti úr stáli sem framleitt er í Kína með kolabrunna. Og í kringum þetta allt saman þarf heilmikil tengivirki, vegi og undirstöður. En þetta er kannski enn eitt dæmið um að í umhverfismálum er Evrópa mjög Evrópumiðuð fremur en að líta til heildaráhrifanna á því sem gert er.