ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.
Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Þorsteini Sæmundssyni fyrir góða ræðu. Efnið var í raun vanbúnaður og vanreifun málsins og þingsályktunartillögunnar sem vakti athygli mína strax í byrjun. Ég var svo heppinn að ég var hér inni sem varaþingmaður við fyrri umr. þessa máls og svo ræður tilviljun því að ég er hér aftur við síðari umr., en þá var lagt mikið kapp á það, af ráðherra sjálfum og flutningsmönnum og ábyrgðarmönnum þingsályktunartillögunnar, að koma því sérstaklega að hve mikið væri búið að vinna í málinu, hve lengi væri búið að vinna í því og að öll umgjörð þess og framsetning væri sérstaklega vönduð. Menn lögðu mikla áherslu á þetta í ræðum sínum, þakkarræðum, en ég tel að það sé hér fram komið að svo er því miður ekki. Ég er ekki að brigsla mönnum um að þeir hafi ekki unnið mikið eða hafi ekki lagt sig fram en ég held að niðurstaðan sé sú að ekki hefur verið unnið nóg og ekki verið varið nægum tíma í málið.
Mig langar að forvitnast um hugleiðingar þingmannsins um það hvort hann skynji, eins og ég, að einhvers konar þrýstingur á tíma hafi valdið því að þessi þingsályktunartillaga hafi komið fram nú en ekki í haust eins og hæstv. iðnaðar-, nýsköpunar- og ferðamálaráðherra var búinn að gefa í skyn að allt eins gæti orðið.
