149. löggjafarþing — 109. fundur,  23. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[21:13]
Horfa

Þorsteinn B Sæmundsson (M) (andsvar):

Herra forseti. Sjálfum finnst mér þetta kunnuglegt stef sem bréfritari setur upp þegar hann minnist á samkeppni á Íslandi eins og á matvörumarkaði, tryggingamarkaði, eldsneytismarkaði og fleiru slíku. Spurningin er: Þurfum við eitt slíkt í viðbót? Ég tala nú ekki um þegar okkur verður rétt verð, þegar okkur verða rétt kjör sem eru gildandi einhvers staðar allt annars staðar og við verðum sett undir sama ljós — þetta er reyndar eiginlega ekki fyndið — og þeir sem búa í Evrópusambandinu.

Ég held að þetta séu miklu stórkostlegri breytingar en menn gerðu sér grein fyrir í fljótu bragði.

Það er margt sem styður að þetta muni gerast. Við höfum talað um það í þessari umræðu að það er ekki af engu sem öll rannsóknarleyfin fyrir smávirkjanir hafa verið gefin út af Orkustofnun. Það er ekki af engu sem einhver ætlar að fjárfesta í tugum eða jafnvel hundrað smávirkjunum. Það er ekki tilviljun að fjárfestar, bæði innlendir og erlendir, sérstaklega erlendir, hafi lýst vilja og áhuga á því að reisa vindmyllugarða. Þetta er ekki tilviljun.

Það er ekki tilviljun að allir þessir atburðir séu að gerast á sama tíma. Ríkisstjórnin vinnur að innleiðingu þessa orkupakka með hjálp manna sem ég ber virðingu fyrir og vilja vera í hinum kalda faðmi Evrópusambandsins, framar öllu, ég skil það vel. En aðrir stjórnmálaflokkar sem hafa hingað til talað allt öðru máli koma nú fram og bjóða upp á þetta, þvert ofan í samþykktir sínar, þvert ofan í loforð sín fyrir kosningar. Það á að bjóða upp á þetta — náttúrlega á miðju kjörtímabili — í von um að kjósendur verði búnir að gleyma því (Forseti hringir.) áður en næstu kosningar verða.