ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Ólafi Ísleifssyni svarið. Álitsgerð dr. Carls Baudenbachers var mikið veifað hér á fyrstu dögum umræðunnar af stuðningsmönnum innleiðingar, þá kannski sérstaklega hv. þm. Áslaugu Örnu Sigurbjörnsdóttur, formanni utanríkismálanefndar og framsögumanni nefndarálits meiri hlutans. Það vakti athygli margra að sú mynd sem dregin var upp í álitsgerð herra Baudenbachers er óhætt að segja að hafi verið máluð þeim litum að allt væri því til foráttu að Ísland nýtti sér þá leið sem felst í að vísa máli til sameiginlegu EES-nefndarinnar í gegnum 102. gr.

Á bls. 7 undir 15. tölulið í greinargerð herra Baudenbachers segir í lauslegri þýðingu, með leyfi forseta:

„Um andstöðu á Íslandi. Að meginhluta snýst andstaða á Íslandi um innleiðingu á reglugerð 713/2009 um ACER um það sjónarmið sem haldið er á lofti að Ísland skuli taka málið upp í sameiginlegu EES-nefndinni með það að markmiði að semja um aðra aðlögun eða niðurstöðu fyrir Ísland vegna þriðja orkupakkans, einkum reglugerðar 713.“ „That would do no harm“, með leyfi forseta, það væri að meinalausu.

Þessi miklu varúðarorð sem voru sögð hér á fyrstu stigum málsins virðast öll hverfast um (Forseti hringir.) að þessi sérfræðingur lýsir því yfir að sú leið sem umrædd er (Forseti hringir.) sé mönnum og öllum aðilum máls að meinalausu. Það (Forseti hringir.) eru nú öll varnaðarorðin.