Bráðabirgðaútgáfa.

149. löggjafarþing — 109. fundur,  24. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[02:39]
Horfa

Bergþór Ólason (M) (andsvar):

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni fyrir ræðuna. Þetta er hluti af því sem ég hef sífellt verið að fikra minn nær í ræðuflokki mínum, sem ég hef kallað: Og hvað svo? Áhrifin sem birtast í breyttu umhverfi í kjölfar innleiðingar annars vegar og síðan hins vegar í kjölfar þess að sæstrengur hefur verið lagður.

Áhrifin á fyrirtæki sem eru háð annars vegar orkumagni og hins vegar því að orkukaup séu ekki hátt hlutfall rekstrarútgjalda eru þannig ... Við höfum til að mynda séð skýrslur sem greina ástandið í Noregi eða ástandið sem menn sjá fyrir sér í kjölfar innleiðingar þar á ákveðnum sviðum.

Telur hv. þingmaður að það sé raunveruleg hætta á að umtalsverð hækkun orkukostnaðar geti haft áhrif í þá veru að til að mynda iðnaður, svo ekki sé nú talað um orkufrekur iðnaður, gæti tapað því samkeppnisforskoti sem hann hefur haft á Íslandi í skjóli eða í ljósi hagstæðs raforkuverðs? Og með þeim afleiðingum að eigendur slíks rekstrar, t.d. álveranna, sjái sér ekki hag lengur í því að reka slík slíka starfsemi á Íslandi?

Þekkir þingmaðurinn dæmi þess að eigendur (Forseti hringir.) slíkra iðjuvera loki stórum vinnustöðum, breytist rekstraraðstæður með afgerandi hætti?