ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.
Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Jóni Þór Þorvaldssyni fyrir ræðuna og vona að hann setji ekki hljóðan mjög lengi. En þetta er atriði sem vert er að koma inn á sem hv. þingmaður nefndi í ræðu sinni, þ.e. þessi skortur á almennri orkustefnu. Það er auðvitað ámælisvert að menn séu komnir jafn djúpt í innleiðingu regluverks Evrópusambandsins og lagt er upp með í þessum þriðja orkupakka sem við ræðum án þess að eiginleg orkustefna liggi fyrir. Það er, svo vægt sé til orða tekið, gnótt tækifæra í okkar orkumikla landi til frekari orkuöflunar. Sá sem hér stendur hefur talið sig vera frekar fylgjandi umhverfisvænni orkuöflun og áframhaldandi nýtingu tækifæra í þeim efnum. En stefnuna vantar. Og á meðan menn vita ekki hvert stefnan er tekin þá skoppa menn auðvitað um eins og rekald úti í ballarhafi.
Mig langar að spyrja hv. þingmann hvaða áhrif hann telur að það hafi á þessa vinnu sem snýr að innleiðingu þriðja orkupakkans, að menn hafi ekki stefnu til að vinna út frá. Heldur þingmaðurinn að það geri vinnuna einfaldari fyrir ráðherrann af því að þá þurfi ekki að huga að neinum prinsippum sem menn hafa komið sér saman um? Eða heldur hv. þingmaður jafnvel að þetta valdi mögulega skaða til lengri tíma þegar prinsippfestuna vantar?
