ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.
Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni svarið. Hið stóra samhengi sem spurning mín er sett fram í er eftirfarandi: Hér eru utanríkisráðherra landsins, ríkisstjórnin og stuðningsmenn þessa máls í raun og sanni að beita sér fyrir grundvallarbreytingu á utanríkisstefnunni eins og hún var til að mynda mótuð og framkvæmd þegar við gengum í Evrópska efnahagssvæðið.
Þá var lagt upp með að unnt væri að gera gagnkvæma samninga sem fælu í sér gagnkvæman aðgang að markaði. Það er það sem samningurinn snýst um. En síðan er það annað ef fyrir aðgang að markaði á að koma aðgangur að auðlindum. Það er eitt af lykilatriðunum í umsögn Jóns Baldvins Hannibalssonar sem liggur fyrir um þingsályktunartillögu utanríkisráðherra.
Hann lýsir því að Evrópusambandið hafi haft mikinn hug á að fyrir aðgang að markaði kæmi aðgangur að auðlindum. Gegn því var staðið.
Samningurinn felur í sér gagnkvæman aðgang að mörkuðum. Nú, þegar hagsmunir okkar af aðgangi að sameiginlegum markaði Evrópusambandsins munu hugsanlega fara mjög minnkandi við útgöngu Breta, verður þessi spurning enn áleitnari. Ekki svo að skilja að ég telji það koma nokkru sinni til greina að aðgangur að markaði yrði goldinn með aðgangi að auðlindum, en þess þá heldur þegar sá markaður sem eftir stendur fyrir vörur okkar hefur skroppið saman sem nemur Bretlandsmarkaði eftir útgöngu þeirra.
