149. löggjafarþing — 111. fundur,  27. maí 2019.

veiðar á langreyði.

[15:24]
Horfa

Ágúst Ólafur Ágústsson (Sf):

Herra forseti. Á hverjum föstudegi minnir unga kynslóðin okkur á að við erum ekki ein á þessari plánetu. Íslendingar eru hins vegar eina þjóðin á þessari plánetu sem ákveður að stunda veiðar á næststærsta spendýri jarðar. Nú hefur sjávarútvegsráðherra sett sérstaka reglugerð sem heimilar veiðar á langreyðum og öðrum hvölum næstu fimm árin. Ráðherrann framlengdi beinlínis heimildina á þessu ári en hann hefur hins vegar ekki enn veitt sjálft leyfið til langreyðarveiða.

Því vil ég spyrja hæstv. sjávarútvegsráðherra hvort nú standi til að veita slíkt leyfi þar sem nú hefur verið sótt um leyfið og það styttist í hefðbundinn vertíðartíma. Áður en slíkt væri gert, væri ekki einnig ráð að taka mark á þeim könnunum sem Íslandsstofa hefur gert og sýna að um helmingur neytenda í Norður-Ameríku segist ekki kaupa neinar afurðir frá þjóð sem stundar hvalveiðar? Væri ekki einnig nær að ljúka meðferð óútkljáðra kærumála vegna síðustu veiða áður en veiðar eru hafnar aftur?

Herra forseti. Stórhvalaveiðar eru siðferðislega rangar að mínu mati. Þær eru óþarfar, þær eru efnahagslega og umhverfislega óskynsamlegar, þær eru skaðlegar fyrir ímynd þjóðarinnar og efnahag hennar. Þær eru í raun sportveiðar eins manns hér á landi og eru því ekki réttlætanlegar.

Herra forseti. Það er ekki nauðsynlegt að skjóta þá.