149. löggjafarþing — 112. fundur,  29. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[02:49]
Horfa

Birgir Þórarinsson (M) (andsvar):

Herra forseti. Það er alveg ljóst að allur svona kostnaður sem fylgir þessu, t.d. umsýslukostnaður, mun á endanum alltaf lenda á neytendum. Við þurfum ekki annað en að horfa til þess sem kemur fram í umsögn HS Orku við þingsályktunartillöguna, þar sem fyrirtækið fullyrðir að hækkun á eftirlitsgjaldi muni fara út í verðlagið og muni fara til neytenda. Þannig að strax við þessa innleiðingu munum við sjá hækkun til neytanda. Við vitum ekki hversu mikla hækkun en hækkun engu að síður.

Þetta yfirþjóðlega vald, þessi orkustofnun Evrópusambandsins, sem er kölluð ACER, verður náttúrlega heilmikið bákn og kemur til með að vera með sinn kostnað í rekstri sínum, sem mun náttúrlega að sjálfsögðu á endanum lenda á neytendum eins og alltaf í þessum efnum.

Það verður að segjast eins og er, herra forseti, að ekki er horft nægilega í þessa þætti sem geta orðið valdar að því að rafmagnið hækkar til heimila og fyrirtækja í landinu. Við sáum það bara við það að skipta orkufyrirtækjunum upp hér á Íslandi við innleiðingu orkupakka eitt og tvö, þá hækkaði allur umsýslukostnaður.

Ef neytandi ætlar að skipta um orkusala í dag er talað um að það sé svo mikil neytendavernd. Ávinningurinn er sáralítill. Sýnt hefur verið fram á það. Neytendasamtökin eru búin að sýna fram á það. Bara við það að skipta um orkusala þarf að borga sérstakt seðilgjald sem getur vegið upp í þennan (Forseti hringir.) sparnað, þann litla sparnað sem fæst með orkuskiptunum. Talað er um að þetta sé kannski um 1.000 kr. á ári sem sparast með því að skipta um orkusala og svo er seðilgjaldið kannski 500 kr.