149. löggjafarþing — 112. fundur,  29. maí 2019.

ákvörðun sameiginlegu EES-nefndarinnar, nr. 93/2017, um breytingu á IV. viðauka (Orka) við EES-samninginn.

777. mál
[06:04]
Horfa

Karl Gauti Hjaltason (M) (andsvar):

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þessar vangaveltur. Jú, ég deili áhyggjum hv. þingmanns af orkustefnu eða skort á orkustefnu hér innan lands, eins og hann kom að. Ég hef, ásamt fleiri þingmönnum, ítrekað kallað eftir því við stjórnarliða og hæstv. ráðherra hvernig standi á því að ekki sé búið að ljúka við eða hafin vinna við heildstæða löggjöf um beislun vindorku, vegna þess að menn sýna síaukinn áhuga á því að beisla hana. Þegar eru nokkrar vindmyllur komnar upp, bæði á vegum einkaaðila og Landsvirkjunar, á Hafinu við Búrfell, held ég það heiti. Þar eru tvær vindmyllur sem eru hvor um sig með uppsett afl upp á 2 MW, held ég. Þannig að menn hafa mikinn áhuga á þessu. Hér er nægur vindur, eins og við verðum nú oft varir við ef við förum út úr húsi. Það þarf að gera orkustefnu fyrir Ísland.

Einn hluti þeirrar stefnu er hvert við ætlum að stefna varðandi beislun vindorku. Ætlum við að bara að gefa því lausan tauminn og leyfa að menn reisi þetta bara hvar sem þeim þóknast á sínu landi eða ef þeir hafa aðgang eða eignarhald á landi? Eða ætlum við að búa til einhvern ramma utan um það þannig að við séum ekki allt í einu staddir í þeirri framtíð að þetta sé á öllum á hólum og hæðum á landinu? Það verður vera einhver stefna. Það er ekki hægt að sýna bara tóma hendi í þessu máli, og það þarf að vera stefna varðandi marga aðra hluti. Hvað ætlum við að virkja? Ætlum við að fara í djúpborun? Hver er stefnan þar?