149. löggjafarþing — 115. fundur,  3. júní 2019.

norðurskautsmál.

[09:41]
Horfa

forsætisráðherra (Katrín Jakobsdóttir) (Vg):

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir fyrirspurnina og ég ætla að fagna því hversu brennandi allur hv. þingheimur er orðinn í loftslagsmálum. Mér finnst mjög jákvætt að skynja þá breytingu sem hefur orðið í þingsal, til að mynda frá því í síðustu kosningum. Ég ætla að túlka það sem svo að hv. þingmenn, þvert á flokka, séu að hlusta á ungu kynslóðina eins og við höfum gert árum saman í Vinstri grænum. Ég fagna því að fleiri komi til liðs við okkur því þá er líklegra að við náum árangri.

Það vill svo til að stefna þessarar ríkisstjórnar — ja, það kann að vera að einhverjum finnist hún metnaðarlaus en eftir henni er töluvert spurt á alþjóðavettvangi þar sem við horfum annars vegar til Parísarsamkomulagsins 2030 og hins vegar kolefnishlutleysis 2040.

Hvað varðar norðurskautið sérstaklega hefur það verið boðað að ný stefna í málefnum þess — sú síðasta var samþykkt á Alþingi 2011 — komi til kasta þingsins á næstunni. Ég held að það sé lag í ljósi þess að við förum þar með formennsku og leggjum þar sérstaka áherslu — við tókum við formennskunni nú í maí, fyrir u.þ.b. tíu dögum, þannig að hv. þingmaður er ansi fljót að dæma árangur Íslendinga á því sviði á tíu dögum, en það kemur kannski ekki á óvart. Norðurskautsáætlun okkar og formennskuáætlunin leggur höfuðáherslu á umhverfismál, loftslagsmál og hafið.

Ég held að hv. þingmaður ætti að nota tækifærið og samfagna með mér því sem hæstv. umhverfisráðherra hefur boðað, þ.e. bann við notkun svartolíu í landhelgi Íslands. Það er eitt af því sem Árni Finnsson, sem hv. þingmaður nefndi, hefur verið einn af ötulustu talsmönnum fyrir. Það skiptir máli að við erum að stíga raunveruleg skref til að ná árangri þegar kemur að hafinu og loftslagi. Ég myndi segja, í ljósi hins mikla áhuga sem ég skynja hjá þingheimi, að við ættum að taka höndum saman um að gera enn betur í því. Ég fagna þessum áfanga.