störf þingsins.

Hæstv. forseti. Ég vil byrja á að taka undir orð hv. þm. Ásmundar Friðrikssonar áðan. Snemma árs fór fram í þingsal að minni beiðni sérstök umræða um bráðavanda Landspítala, sérstaklega vegna alvarlegrar stöðu á bráðadeild spítalans. Í umræðunni kom fram að gera átti stórátak í uppbyggingu hjúkrunarrýma innan fárra mánaða sem átti að gjörbreyta stöðunni ásamt því að opnun sjúkrahótels átti einnig að létta á vandanum. Við þingmenn Miðflokksins greiddum ekki atkvæði með heilbrigðisstefnu hæstv. ráðherra sem samþykkt var á síðasta þingi þar sem stefnan hverfist að mestu leyti um starfsemi Landspítala, starfsemi sem nú virðist að einhverju leyti vera komin í öngstræti eins og fréttir undanfarið bera með sér. Talað hefur verið um að skipa þurfi stjórn yfir spítalanum og ég er því sammála. Ég segi líka að jafnvel þurfi að skipa neyðarstjórn. Það er spurning hvort rétt sé að hafa héraðssjúkrahús sem sinni 200.000 manns undir sama þaki og þjóðarsjúkrahús sem sinna á öllu landinu en fyrsta skrefið, það sem fyrst og fremst þarf að stíga, er að viðurkenna vandann og viðurkenna að aukið fjármagn til spítalans geri ekki mikið gagn á þessari stundu. Frekar ætti að auka fjármagn til annarra innan heilbrigðisþjónustunnar.