300 þús. kr. lágmarksframfærsla almannatrygginga.

Herra forseti. Ég þakka hv. þingmanni og tek undir með henni að þegar við skoðum málaflokk eins og þennan er sérkennileg forgangsröðun að fólk þurfi að draga fram lífið, eins og við segjum, með svo lágar tekjur. Hv. þingmaður nefndi réttilega bankaskattinn sem hefur verið sérstakt áhugamál þessarar ríkisstjórnar að lækka. Það er fyrst og fremst til komið vegna þrýstings frá fjármálafyrirtækjunum. Ég hef setið fundi þar sem þau hafa kynnt sín mál í þessum efnum og mér er sérstaklega minnisstætt þegar einn bankastjórinn kom fyrir fjárlaganefnd, bar sig illa og sagði að bankaskatturinn væri mjög íþyngjandi fyrir fjármálafyrirtækin. Ekki liðu margir mánuðir áður en þessi bankastjóri hætti síðan og fékk 150 millj. kr. starfslokasamning frá þeim banka. Ég verð að segja að það eru þversagnir í þessu.

Það er talað um nauðsyn þess að lækka bankaskattinn vegna þess að það komi neytendum svo vel, að gjöld verði lækkuð, að við sjáum vonandi lækkun vaxta o.s.frv. Ég hef spurt hæstv. fjármálaráðherra: Hvaða tryggingu höfum við fyrir því að þessi gjöld komi til með að lækka? Því er ekki hægt að svara. Í ljósi reynslunnar hef ég efasemdir um að neytendur eigi eftir að sjá að vextir komi til með að lækka.

Þetta er kannski útúrdúr við þessa umræðu. Ég þakka hv. þingmanni fyrir umræðuna og fyrir að halda þessum málum á lofti. Það er mjög nauðsynlegt og vonandi náum við að sameina þessar tillögur og náum þá að leiðrétta kjör þeirra sem eru líka tekjulágir. (Forseti hringir.) Það er jafn nauðsynlegt og að leiðrétta kjör öryrkja og aldraðra.