300 þús. kr. lágmarksframfærsla almannatrygginga.

Forseti. Þetta er nákvæmlega það sem hv. þingmaður upplýsti okkur í þingflokki Pírata um á sínum tíma. Það er mjög gleðilegt að sjá hv. þingmann koma síðan inn á þing og geta barist áfram þar með alla þessa þekkingu og reynslu og séð á eigin skinni hvernig þetta virkar raunverulega. Ég myndi segja að það ánægjulegasta við að sjá Flokk fólksins á þingi sé að þar er fólk sem þekkir sjálft hvernig er að búa við þessar aðstæður.

Ég sé í frumvarpinu að ef fólk fær ekki heimilisuppbót þarf það að lifa af 212.000 kr. sem enginn gerir. Með heimilisuppbótinni eru það 258.000 kr. Enginn lifir á slíku sem þarf jafnframt að borga heimili sitt. Það er alltaf verið að segja: Við ætlum að lifa í samfélagi þar sem við ætlum að vera með öryggisnet. Ef einhver lendir í því mikla óláni að glata vinnunni og finna ekki vinnu tímabundið er hann kominn út á kant. Hann þarf að geta haldið heimilinu áfram gangandi og við viljum samtryggja okkur þannig að það sé hægt. Þegar kemur að öryrkjum og eldri borgurum erum við oft að ræða það sem eftir er af lífi þeirra. Þetta er ævina á enda. Hvernig lítur hún út þegar kemur að öryrkjum? Í mörgum tilfellum er örorkan þannig að það þýðir það sem eftir er af ævi fólks. Það er ekki hægt að snúa lömun til baka á næstunni. Einhver teikn eru á lofti um það en ekki á næstunni. Blinda verður heldur ekki læknuð á næstunni. Margt fólk þarf að lifa með þessu restina af ævi sinni. Ætlum við í alvörunni að bjóða þessu fólki upp á að lifa áfram af 252.000 kr. á mánuði? Mér finnst það ekki raunveruleg samtrygging (Forseti hringir.) og allir sem ekki þurfa að búa við slík kjör eiga að hugsa að þeir gætu endað þar. Viljum við ekki tryggja okkur saman í gegnum skattfé okkar þannig að ef fólk er svona ólánsamt geti það samt lifað með reisn?