dómur Landsréttar vegna lífeyrisgreiðslna TR.
Virðulegur forseti. Við skulum halda okkur við dómsmál en ekki Guðmundar- og Geirfinnsmálið heldur fyrsta dómsmálið sem Flokkur fólksins fór í vegna afturvirkra skerðinga á lífeyrissjóðsgreiðslum eldri borgara. Dómurinn var kveðinn upp í Landsdómi í vor og niðurstaðan er svohljóðandi:
„Í dómi Landsréttar kom fram að eftir gildistöku laga nr. 116/2016 hefði S átt kröfu til að fá ellilífeyri greiddan án skerðingar vegna greiðslna frá skyldubundnum atvinnutengdum lífeyrissjóðum, allt fram til þess er lög nr. 9/2017 tóku gildi. Þessi kröfuréttindi S nytu verndar 72. gr. stjórnarskrárinnar og þar sem þau hefðu verið gjaldfallin við gildistöku laga nr. 9/2017 yrðu þau ekki skert með afturvirkri og íþyngjandi löggjöf. Var því fallist á kröfu S.“
S er móðir Ingu Sæland sem stefndi ríkinu. Það sem er athyglisverðast við þetta er að umrædd lög voru samþykkt á Alþingi með 33 greiddum atkvæðum. 19 sátu hjá og aðeins tveir þingmenn voru á móti því að brjóta lög. Það hlýtur að teljast grafalvarlegt mál þegar Alþingi brýtur lög. Það þarf ekki að segja mér það, með alla þá lögfræðinga sem eru hér inni, að menn hafi ekki vitað hvað var í gangi þarna, að verið væri að brjóta stjórnarskrána.
Nú er farið að greiða út eftir þessum lögum og ég spyr hæstv. félags- og barnamálaráðherra: Hver er meðalupphæð þess sem verið er að greiða út til eldri borgara? Hver er heildarupphæðin? Og hvenær reiknar hann með að búið verði að greiða þetta að fullu?
