150. löggjafarþing — 11. fundur,  26. sept. 2019.

atvinnuþátttaka 50 ára og eldri.

[14:04]
Horfa

Lilja Rafney Magnúsdóttir (Vg):

Virðulegur forseti. Ég þakka fyrir góða umræðu. Ég velti fyrir mér hvort það sé einhver opinber stefna gagnvart því þegar uppsagnir verða hjá opinberum fyrirtækjum, eins og Íslandspósti nýverið, varðandi hvernig það snýr að aldurssamsetningu, hvort eitthvað sé horft til aldurs fólks þegar uppsagnir verða. Ég tel mjög mikilvægt að horfa til þess mannauðs sem felst í fólki sem hefur aflað sér þekkingar og reynslu og hefur í flestum tilvikum lokið uppeldisskyldum sínum ef þær eiga við, er frjálsara af þeim sökum á vinnumarkaði og á eigin forsendum. Það hefur komið fram hérna, og ég tek undir það, að hópur af starfsfólki 50 ára og eldri er mjög góður og hefur mikinn þroska, er traustur vinnukraftur heilt yfir. Ég tel líka mjög mikilvægt að fólk á öllum aldri hafi gott aðgengi að starfsmenntun og endurmenntun og geti sótt þannig menntun meðfram vinnu til að styrkja sig í starfi sínu eða til að skipta um starf. Ef það lendir í því að fá uppsögn geti það menntað sig hratt og vel til að komast aftur út á vinnumarkaðinn.

Mér finnst það vera vel þess virði sem framsögumaður nefndi, að reyna að gefa eldra fólki kost á því að komast í starfsviðtal. Ég held að það skipti mjög miklu máli fyrir fólk með mikla lífsreynslu og þekkingu á vinnumarkaði að fá að tala sínu máli beint við atvinnurekandann og komast þannig sem næst því að hafa möguleika á að fá vinnu.

Eins og ég segi er fólk á þessum aldri mjög mikill mannauður sem fyrirtækin eiga (Forseti hringir.) sannarlega að nýta sér því að vinnumarkaðurinn á að endurspegla fjölbreytni, líka í aldri fólks.