150. löggjafarþing — 12. fundur,  8. okt. 2019.

velsældarhagkerfið.

[14:47]
Horfa

Bryndís Haraldsdóttir (S):

Virðulegur forseti. Eins og ég sagði áðan tók ég þátt í vinnu þessa starfshóps. Í þeirri vinnu kom fram margt áhugavert. Ég held að það sé svo mikilvægt að við getum notað þessa mælikvarða í fjárlögum okkar og starfi hér en þetta er ekki þannig að við hættum að mæla landsframleiðslu eða að hagvöxtur sé ekki lengur mælikvarði. Það eru enn þá mjög mikilvægir mælikvarðar en að horfa á það eitt og sér er ekki nóg. Þess vegna heitir þetta, með leyfi hæstv. forseta, „beyond GDP“ á ensku, umfram það sem hagvöxturinn mælir og landsframleiðslan. Ég held að það væri líka mjög gott ef við gætum notað þetta tæki þannig að við gætum alltaf kafað dýpra og séð þá einmitt, eins og nefnt hefur verið, mismun milli kynja, hvar börn standa, jafnvel væri hægt að horfa eftir landshlutum. Það kann að vera önnur þróun einhvers staðar úti á landi en á höfuðborgarsvæðinu. Ef við getum notað þetta mælitæki á þann hátt held ég að við gætum bætt velferð íslensks samfélags.

Mig langar líka að minnast á það sem ég hef minnst á áður í þessum ræðustóli, það hvað mér fannst ótrúlega furðulegt að sjá að lífslíkur Íslendinga við góða heilsu hafa breyst töluvert frá hruni. Þannig er hægt að segja að konur hafi í rauninni tapað tveimur árum við góða heilsu en karlar grætt tvö og hálft ár við góða heilsu frá hruni. Þetta finnst mér nauðsynlegt að kafa dýpra í og það hljótum við að þurfa að skoða bæði út frá heilbrigðiskerfi okkar og velferðarkerfi, sem og meta andlega heilsu þar sem andleg heilsa kvenna á ákveðnum aldri er mjög slök miðað við það sem við berum okkur saman við annars staðar, eða lækkun hlutfalls þess sorps sem fer til endurvinnslu. Hvernig stendur á því að á tímum umhverfisbyltingar fer hlutfall þess sorps sem fer til endurvinnslu lækkandi? Allt eru þetta mælikvarðar sem við þurfum að kafa dýpra í og munu vonandi nýtast okkur til að byggja upp enn betra samfélag hér á landi.