150. löggjafarþing — 12. fundur,  8. okt. 2019.

jarðamál og eignarhald þeirra.

[15:23]
Horfa

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (V):

Virðulegi forseti. Á undanförnum árum hafa spunnist talsverðar umræður um hugsanleg áhrif samþjöppunar eignarhalds á jörðum og vaxandi eignarhalds útlendinga á jarðnæði. Umræður um eignarhald útlendinga eru ekki nýjar af nálinni en að mínu mati hefur farið minna fyrir umræðu í gegnum tíðina um möguleg áhrif samþjöppunar eignarhalds á jörðum.

Það er mín skoðun að aðilaskipti á jörðum eigi að vera sem frjálsust. Þau hljóta þó eins og önnur eignarréttindi að lúta þeim takmörkunum, og þeim takmörkunum einum, sem snerta almannahagsmuni. Ráðherrar og þingmenn núverandi stjórnarflokka hafa ítrekað lýst þeim skoðunum að takmarka eigi viðskipti með jarðir til að útiloka menn og konur af erlendu þjóðerni frá því að geta átt jarðir á Íslandi. Jafnframt hafa sömu flokkar og stjórnarþingmenn þeirra talið að það eigi að útiloka menn og konur frá því að eignast jarðnæði á Íslandi ef þau teljist vera auðug án þess að skilgreina nákvæmlega hvar markalínan er á milli auðugra og annarra.

Slík flokkun fólks í hæft og óhæft eða verðugt og óverðugt til að eiga jarðir hefur lítið að gera að mínu mati með almannahagsmuni. Helsta hættan sem blasir við í þeim efnum sem um ræðir er samþjöppun eignarhalds. Hún getur á þessu sviði, nákvæmlega eins og á öllum öðrum, orðið of mikil og um leið dregið úr samkeppni og hamlað frumkvöðlakrafti, líka m.a. sem tengist landnytjum. Samkeppni, kraftur frumkvöðla og máttur nýsköpunar eru hagsmunir af því tagi sem rétt er að verja í þágu heildarinnar. Þess vegna tel ég rétt að farið verði gaumgæfilega yfir þessi atriði sem margir hverjir hafa imprað hér á, m.a. að huga að því hvort það sé hámark á eignarhaldi einstaklinga, hvort sem eru útlendingar eða Íslendingar, sem við setjum í lög og við reynum þá að finna út úr því hvert það hámark er.

Ég vil einnig geta þess að með ýmsum hætti innan Evrópska efnahagssvæðisins (Forseti hringir.) hafa ákveðnar reglur verið settar. Við eigum að sjálfsögðu að líta á það en reynum að miða við það að hafa eignarhaldið sem frjálsast. Virðum eignarréttinn í þágu almannaréttar og almannahagsmuna líka.